Filekarma

Onder normale omstandigheden doe ik er een klein uurtje over om op het werk te geraken. The Goog heeft het over ‘circa 44 minuten’.

Maar vooraleer ik vanmorgen de collega’s hartelijk kon begroeten, heb ik 3 verschillende files moeten trotseren. Wat gewroet op de A12, een ongeval op de Antwerpse ring, en wegenwerken op de E34. Goed voor een totale reistijd van zo’n 1 uur en 45 minuten.

Enigszins geïrriteerd in Turnhout toegekomen, but hey: that’s life… Leuk is anders, maar er zijn ergere dingen.

Na een dagje hard labeur keerde ik mijn kar opnieuw huiswaarts om de route in tegenovergestelde richting in te zetten. Maar — voel je’m al komen? — vlak na de aansluiting van de E34 met de E313, zo ergens ter hoogte van de parking van Ranst, had ik het opnieuw zitten. Accident. File. Miserie.

Toen ik hiernet thuiskwam, klokte ik af op 2u20. Je moet geen wiskundig genie zijn om te berekenen hoe lang ik vandaag in de auto heb gezeten onderweg naar en van het werk, maar ik bespaar je de moeite: DIK VIER UUR! En dat, beste vrienden, doet iets met een mens zijn humeur.

Ik geloof nogal sterk in het concept ‘karma’. Na vandaag kan ik niet anders dan concluderen dat ik onlangs iemand stevig op zijn pik moet getrapt hebben.

Slechtweerverkeer

Net geen anderhalf uur onderweg geweest naar’t werk. Waarom kunnen mensen ineens niet meer met de auto rijden als het een beetje regent?

Geraken jullie dan zo afgeleid door de ruitenwissers die heen en weer gaan misschien?

Craeybeckxcampagne

Bericht aan de gek die gisteravond verkiezingsaffiches van Filip Dewinter is gaan plakken op de E19 richting Antwerpen, op het tussenschot tussen de Craeybeckxtunnels:

Als je sneuvelt als martelaar voor het Vlaams Belang krjig je geen 7 maagden hè gast. In het beste geval mag je Karel Dillen de hand schudden, en daar zou’k nu precies mijn leven niet voor wagen door de E19 over te steken.

Some people…

Crash test

De Fiat Punto van de madame heeft niet goed gescoord op de crash test van vanmorgen.

Gelukkig is er niemand echt fysiek gekwetst en bleef het bij blikschade voor haar auto, de auto die voor haar reed (jep, madame in fout) en ook een heel klein beetje de auto die dáárvoor aan het bollen was.

Toen ik haar de laatste keer hoorde, was haar pappie onderweg en lekte er vanalles uit de onderkant van de Punto.

*zwaait nog een laatste keer naar het vakantiegeld*

Maar kom, ik ben al lang blij dat zij oké is — afgezien van een beetje aangedaan en enigszins in shock.