Pieter De Crem: vijand van de democratie

Minister van Defensie Pieter De Crem begrijpt niet hoe de moderne samenleving in elkaar zit. Dat is al een paar keer gebleken, onder andere toen hij zijn politieke tegenstanders bestempelde als “bommenleggers en verkrachters“, een barmeisje in New York liet ontslaan toen ze schreef over een braspartij van Defensie, en in de nasleep van die affaire vrijheid van meningsuiting bloggen een “gevaarlijk fenomeen” noemde.

Maar nu is er een nieuw incident dat Crembo een paar plaatsen hoger zet op het lijstje van ‘gevaarlijke gekken die een bedreiging vormen voor de democratie’. En dan heb ik het niet over zijn vermeende wangedrag tegen het boordpersoneel op een terugvlucht uit Afghanistan, maar over zijn klacht bij de Raad voor Journalistiek, die als bij wonder redelijk goed uit de media is gebleven.

Een journalist van Het Nieuwsblad schreef in december vorig jaar namelijk een kritisch stuk over een reis van Pieter De Crem en zijn gevolg naar de Seychellen. Een uitstapje waar wat kritiek op kwam van de oppositie, en dus ging de journalist aan het schrijven. Zoals het hoort: situatieschets, woord en wederwoord.

Journalistiek niets op aan te merken, zou iedereen die ooit al eens van persvrijheid en democratie gehoord heeft dan denken. Pieterke zat blijkbaar op café toen dat werd uitgelegd op school, want hij diende een klacht in… tegen de auteur van het stuk. Idioot.

Johan Vande Lanotte schreef een open brief aan premier Leterme. Of die aan De Crem zou kunnen vragen om alsjebliiiiiieft op te houden met zichzelf (en bij uitbreiding de rest van de Belgische politieke klasse) te profileren als een dictatoriale machtsgeile halvegare. En dat deze klacht compleet belachelijk is, en bovendien je reinste intimidatie. Maar dan net iets anders verwoord.

Als Crembo staatshoofd zou zijn van pakweg een middelgroot Afrikaans land, de NAVO had al lang waarnemers gestuurd. Of Karel De Gucht had minstens toch al een opmerking over het wanbeleid gemaakt, waarop De Crem allicht evenzeer zou gereageerd hebben met een excommunicatie.

Tsjevenstreken

Allee kom mannen, het is echt niet grappig meer…

De separatisten van de N-VA, met hopman Bart De Wever op kop, zeggen (terecht) hun vertrouwen op in de federale regering, omdat ze eindelijk doorhebben dat er van een serieuze communautaire dialoog toch niet veel in huis gaat komen.

Voor alle duidelijkheid: het gaat hier om dezelfde federale regering als diegene waarvan Yves Leterme aan het hoofd staat. Je weet wel, die hulpbehoevende CD&V’er die samen met Bart De Wever in dat befaamde kartel zit.

Elke mens bij zijn volle verstand zou denken dat het kartel bij deze dan ook ophoudt te bestaan. Ah ja, want na 15 maanden blijkt dat CD&V en N-VA toch een iets andere mening hebben over hoe de dingen best aangepakt worden.

Concreet: de CD&V is absurd machtsgeil en wil nog harder in het zadel blijven dan Jos Lansink op de Olympische Spelen, en de N-VA blijft (min of meer) trouw aan zijn principes. Ik kan ze niet uitstaan, Bart De Wever en zijn minions, maar consequent zijn ze wel. Let wel op de ‘min of meer’ twee zinnen terug, want als ze écht consequent zouden zijn, dan had Geert Bourgeois zijn postje in de Vlaamse Regering al lang opgegeven. Wie bij de hond slaapt, …

Maar de CD&V ziet eigenlijk niet echt een probleem en gaat rustig verder met het land naar de kloten helpen, en doet dat naar eigen zeggen broederlijk met de N-VA naast zich, in kartelvorm dus. Zelfs al heeft diezelfde N-VA zonet quasi letterlijk gezegd dat de Yves Leterme, Kris Peeters, en de rest van de CD&V incompetente debielen zijn die niets anders doen dan rond de pot draaien.

Helaas is die boodschap bij de CD&V zo niet aangekomen. “Ach, Bart heeft het allicht niet zo bedoeld… En zelfs al heeft hij gezegd wat hij gezegd heeft, dan nog is dat niets dat 4 weesgegroetjes en 2 onzevaders niet kunnen oplossen. Neenee, niks van. Wij gaan gewoon verder!”

Ik heb het nog al gezegd: volgens mij heeft De Wever echt héél vuile foto’s van Yves Leterme en de rest van het CD&V-bestuur.

Maar bon, nieuwe verkiezingen dus… Of zouden ze deze farce nu echt nóg langer volhouden, zo zonder meerderheid aan Vlaamse kant en al?

De foto’s van Bart De Wever

Ik snap iets niet goed…

Eerder deze week waren 3,5 van de 4 partijen akkoord met het finale voorstel van Leterme, maar toch werd er een en ander nog omgegooid, om de N-VA te plezieren.

Iets later op de week wordt er nieuw, aangepast akkoord voorgelegd, en wordt er een ultimatum gesteld. 3 van de 4 partijen gaan hiermee akkoord, en die ene partij die niet akkoord gaat, plaatst zichzelf ineens buiten de regeringsonderhandelingen.

En daar mag iemand mij de logica eens even van uitleggen… Ik stel het allicht wat te simplistisch voor, maar er gebeurt twee keer min of meer hetzelfde, en de ene keer worden de aanpassingen van de klagers doorgevoerd, en de andere keer mag de klager ineens niet meer meespelen.

Wat heeft de N-VA meer dan de CDh? Zetels al zeker niet, en affiniteit met België al evenmin. Oké, Bart De Wever heeft grotere borsten dan Joëlle Milquet, maar dat zou geen reden mogen zijn, vind ik. Ik snap gewoon niet goed hoe het komt dat een partijtje dat fundamenteel tegen het concept België is, zo veel macht heeft bij het samenstellen van het bestuur van datzelfde België.

Read more

Rednecks

Het is niet de bedoeling om van deze blog een politiek vehikel te maken, maar ik ga toch nog 1 politieke post doen, om het af te leren. De uitslag van de federale verkiezingen was eerlijk en correct, maar niét rechtvaardig. De kiezer heeft niet altijd gelijk.

De Vlaming krijgt de politici die hij verdient.

Je kan dat op 2 manieren opvatten. Voor alle duidelijkheid: ik bedoel het niét op de positieve manier. Nu is het misschien nog niet van toepassing, maar wacht maar af… Onthou gewoon het zinnetje dat hierboven in het vet staat, ik garandeer je dat je het de komende jaren nog wel een paar keer zal kunnen bovenhalen.

De Vlaming is een bange blanke kortzichtige individualist die liefst van al onder zijn kerktoren pensenkermissen organiseert. De redneck van Europa, zou je hem met wat slechte wil kunnen noemen.

Ik heb het daar erg moeilijk mee. Zowel met de bekrompenheid van de Vlaming als met het populisme van de partijen waar hij op gestemd heeft.

JA! Ik ben slechtgezind.