The one with the quarter-sleeve

Mijn tattooprojectje gaat al een tijdje mee. Bijna een jaar geleden wist ik wat ik wou, waarom ik het wou, en bij wie ik het wou laten doen. Eind augustus is de zeer West-Vlaamse maar desondanks uiterst bekwame Len aan mijn quarter-sleeve tattoo begonnen, en nu is ze klaar — na 4 sessies van gemiddeld 2,5 uur.

Boeddha aan de buitenkant, lotus aan de binnenkant. En misschien is het niet echt jullie ding — de meningen over tatoeages in het algemeen, en over deze in het bijzonder blijken nogal verschillend te zijn — maar ik ben alvast een zeer tevreden klant.

Voor al uw oosters geïnspireerd prikwerk, één adres: Len @ Harai Tattoo in Gent.

Tattoo: sessie twee

Het ergste had ik al wel gehad, tijdens sessie 1 van mijn prikactie. Eens je zo’n binnenkant arm hebt getrotseerd, is de buitenkant a walk in the park.

Over mijn vorig bezoekje aan Harai valt dus niet bepaald veel te vertellen. Buiten dan misschien dat Len weer beestig goed werk geleverd heeft, ondanks een geweldige snotvalling.

Paar andere hoeken hier en hier. Wordt vervolgd begin november.

Tattoo (part 2): de eerste sessie

In deel 1 ging ik voor een verkennend gesprek langs bij Len van Harai Tattoo in Gent. Na dik 7 maanden wachten — intussen is er een wachtlijst van bijna een jaar — kon ik afgelopen donderdag eindelijk plaatsnemen voor de eerste sessie van wat binnen afzienbare tijd een quarter sleeve wordt.

Aan de ‘hoofdtekening’ moesten nog wat details aangepast worden, en dat wordt allicht iets voor sessie 2. Maar geen nood, want onder het motto “het moet toch gebeuren” stelde Len voor om alvast met de binnenkant van de arm te beginnen.

Er is een reden waarom heel wat forse kerels een stoere prikkeldraadtatoeage op hun arm hebben die nét niet helemaal rond gaat. Je vel laten openrijten door een in inkt gedrenkte mechanische naald is sowieso al geen Thaise massage, maar de binnenkant van de arm komt op het lijstje van pijnlijke plaatsen om je te laten tatoeëren vlak na oogbal, scrotum en het stukje vel tussen je voorlaatste en je kleine teen.

Of zo leek het toch. Over dat hele pijngegeven kunnen we stoer doen, of we kunnen in alle eerlijkheid toegeven dat het godverdomme toch écht niet om te lachen was. Jezusfokkingkristus, wat was me dat!

Maar goed, ik heb het allemaal behoorlijk goed verteerd en na een dikke twee uur gaatjes prikken mocht ik naar huis. Blij als een klein kind. Niet omdat het gedaan was, maar omdat het belachelijk goed gedaan was en ik helemaal enthousiast ben over het stuk dat er nu al staat.

Zo enthousiast zelfs dat ik alweer vergeten ben hoeveel pijn het gedaan heeft en al geweldig hard uitkijk naar de volgende sessie op 2 oktober.

Tattoo (deel 1)

Twee. Dat is het aantal tatoeages dat momenteel mijn lichaam siert. Eentje op mijn linkerborst, en eentje op mijn rechterschouder. Het zijn tribals die op zich weinig betekenen, maar voor mij wel een achterliggende betekenis hebben — die ik verder niet aan uw neus ga hangen, curieuzeneuzemosterdpot.

En daar komt nu een derde bij. Ik speelde al langer met de gedachte, maar deze zomer werd de knoop doorgehakt. Het wordt dus een soort memorial-tattoo in Oosterse stijl. En naar het schijnt is Len van Harai Tattoo in Gent daar nogal bedreven in.

Op de valreep van 2008 trok ik met mijn uitgeprinte foto’s, ideetjes en voorbeeldjes naar de Sint-Kwintensberg om mijn project te bespreken. Len zag het helemaal zitten en stelde voor om ineens ook een afspraak vast te leggen.

‘t Is te zeggen. Eigenlijk had hij een afspraak of vier in gedachten. Want de inktintensieve prikactie die ik voor ogen heb, zal zich afspelen over mijn hele linker bovenarm. Een half-sleeve, zoals dat dan heet. En dat zet je niet zomaar eventjes op een namiddag.

Toen Len zei dat hij het de komende tijd nogal druk had, dacht ik trouwens niet dat mijn eerste afspraak pas op 27 augustus 2009 zou zijn. Maar goed, liever een tatoeëerder die veelgevraagd en volgeboekt is dan eentje die het de dag erna al kan doen.

Als alles goed gaat, is ze tegen deze tijd volgend jaar klaar. Ik zal mijn best doen om na elke afspraak hier een update te geven, goed? Voorlopig wacht ik nog vol spanning op het mailtje met de eerste schetsen.