Ons Jordan is aan de zuip

HLN.be staat vol met journalistieke hoogstandjes en taalkundig spiergerol, dat moet ik jullie niet vertellen. Zo ook het artikel dat luistert naar de titel Zatte Jordan toont string in disco: "Ik neuk met wie ik wil". Ik ga zo meteen dieper in op de tekst aan de hand van enkele citaten, maar laten we eerst even stilstaan bij het obligate tettenbeeld.

That’s that. Citaten dus.

Twaalf uur lang al was het glamourmodel aan de zuip op het party-eiland en uiteraard moesten daar vodden van komen. Toen ze een meisje in de smiezen kreeg van wie ze vermoedde dat ze bevriend is met Peter, bedreigde Jordan het nietsvermoedende kind. "Ik ga je f**king smoel verminken. Ik zweer het, ik snij in je gezicht".

Je moet niet bepaald een connaisseur zijn om de schepper van deze uitbarsting van journalistiek talent te achterhalen. De zinsnede “aan de zuip” verraadt immers meteen de hand van de meester. Er bestaat geen twijfel over, dames en heren: dit werk is een originele (lb).

Desalniettemin blijft de man verrassend uit de hoek komen en teert hij niet op eerder verworven glorie. Zo provoceert hij door in de titel expliciet het werkwoord ‘neuken’ te gebruiken, terwijl hij zichzelf enkele regels verder censureert door het over een “f**king smoel” te hebben. Een erg verfrissend contrast.

Maatschappelijke functie

Misschien toch een klein puntje van kritiek. Naar het midden van het stuk begint het geheel namelijk wat in elkaar te zakken. Maar om die verslappende aandacht op te vangen, pakt hij bij wijze van tussentitel uit met een bijzonder scherpe alliteratie, om iedereen weer bij de les te krijgen.

Muilen met model
Maar ons Jordan heeft zich goed geamuseerd, en is dat niet wat telt? Ze liet zich de aandacht van enkele gespierde mannen welgevallen, sloeg een praatje met haar ex-lief Matt Peacock en draaide een stevige tong met het 28-jarige model Anthony Lowther.

Valt het jullie op hoe hij meteen na die spitsvondige tussentitel een warm gevoel van betrokkenheid creëert? Zowel met zijn onderwerp (getuige de vaderlijke “ons Jordan”) als met zijn publiek, dat de indruk krijgt dat ze dit verslag uit eerste hand krijgen, als ware het een goed bewaard geheim.

Wie er nog aan zou twijfelen: (lb) is een artiest. Een taalvirtuoos, een woordkunstenaar die zijn schrijfsels als een kameleon kan integreren in het vulgaire medium dat HLN.be is. Hij kiest zijn woorden zo zorgvuldig dat het niveau van zijn toetsenbordcreaties de doorsnee bezoeker niet afschrikt. Geen makkelijke oefening.

Meer nog: de teksten van (lb) hebben een maatschappelijke functie en zorgen ervoor dat de mensen die ze lezen zich gesterkt voelen in hun eigenwaarde. Het geeft hen het aangename gevoel dat ze dit zelf kunnen. Bewonderenswaardig hoe deze man zich afzet tegen de elitaire journalistiek en zich niet te goed voelt om de taal van het volk te spreken.

Maar vergis u niet, dit is niet zomaar wat woordjes achter elkaar zetten. Dit is onversneden literaire genialiteit.

Respect, (lb). Massive respect.

Geubels, de joden en de media

“Stand-upcomedian Philippe Geubels heeft nogal zwaar uitgehaald naar de joodse gemeenschap in ons land”, meldt de Gazet van Antwerpen. De Standaard Online verwoordt het als “Philippe Geubels schoffeert joden”.

Ze hebben het over deze uitlating, tijdens de opnames van het Radio1-programma ‘Het Besluit’:

Waaraan ik me dit jaar heb geërgerd? Aan de censuur van de hoofdredacteur van het blad Joods Actueel, Michael Freilich. Kunnen de joden dan niets verdragen? Als er in Antwerpen een gaslek ontstaat, zal Freilich het stadsbestuur dan aanklagen voor provocatie?

Laat ons eerlijk zijn, het grapje van Philippe Geubels is behoorlijk onschuldig. Even onschuldig als pakweg een forel in botersaus.

Maar deze keer is het niet de humorloze joodse lobby die de kat de bel aanbindt, maar de media. De media, die steeds vaker een polariserende en zelfs stigmatiserende rol spelen in de maatschappij. Want door over zo’n non-event te berichten (en tussen de regels zelf geschokt te reageren) dwingen ze bepaalde belangengroepen bijna tot een officiële afkeurende reactie.

Het zijn dus niet de komieken, maar de media die bepaalde delen van de bevolking viseren en in een specifieke rol dwingen. Een artikel als dit heeft exact dezelfde nieuwswaarde als een bericht getiteld “Geert Hoste schoffeert Belgisch koningshuis” of “Gunter Lamoot blijkt West-Vlaming”. Geen, namelijk.

Sta me dan ook toe even een oproep te lanceren: beste media, laat comedians gewoon hun werk doen, en laat de joden met rust. Ze hebben het zo al moeilijk genoeg.

IT Professional zoekt eindredacteur

De bietoebie-collega’s van IT Professional zijn op zoek naar een eindredacteur/coördinator.

Op hun eigen site staat er niets over te lezen, en ik denk ook niet dat ze hun LinkedIn-contacten al hebben aangesproken, dus zal ik het maar wat rondbazuinen. Nu ja, rondbazuinen… Wie zich geroepen voelt, vindt alles wat hij/zij moet weten op Jobat.

En als je een beetje juice wilt over de knakkers van IT Professional — omdat je wil weten in welke omgeving je zou terechtkomen bijvoorbeeld — moet je mij maar mailen op .

Snoeters en froeters

Op HLN.be stond vandaag weer een stuk celebnieuws om van te smullen. Een nieuwsartikel dat zo geniaal is van begin tot eind dat ik het hier even in z’n totaliteit citeer.

Britney laat lippen opspuiten
Wat doet een meisje van 25 op een vrij namiddagje in het weekend? Wel, als ze Britney Spears heet, gaat ze even langs bij de plastische chirurg en laat ze haar snoeter opspuiten. Dat meldt The Sun.

Dat zo’n met collageen gevulde pruiltuit vlak na de ingreep pijn doet, is te zien aan de grimas van onze Gevallen Popengel. Toen ze uit de kliniek kwam, hield ze haar hand over haar gezwollen froeter. Gelukkig lijkt de schade nog niet zo erg als bij Melanie Griffith, wiens plastische chirurg klaarblijkelijk de slagersmentaliteit had van ‘mag een beetje meer zijn?’. (lb)

De journalist in kwestie zal de dingen die hij geleerd heeft in de cursus ‘Creatief Schrijven’ — die hij allicht van het werk heeft moeten volgen — helemaal willen benutten. En dat mag, maar er zijn grenzen, ook aan journalistieke creativiteit. Snoeter? Froeter? Woorden die zo onnozel zijn dat ik me bijna had laten verleiden tot een flauwe woordspeling met toeter. Bijna.

Bij het schrijven van een tekst heb je best een aantal synoniemen voor je hoofdwoorden in de aanslag, maar bij voorkeur zijn dat dan wel woorden die echt bestaan. En snoeter, beste (lb), is geen echt woord. Snoet is dat wel, en zou in deze context zelfs niet misstaan, maar het achtervoegsel -er is volkomen overbodig.

Tenzij je snoet als een bijvoeglijk naamwoord ziet, en snoeter als de vergrotende trap. Zoals in “Jouw froeter is snoeter dan de mijne.” Maar als we die denkpiste toepassen op het artikel, dan zou niet alleen de woordenschat, maar ook de grammatica harder rammelen dan de collectebus van het Steunfonds voor Werkloze Journalisten. Laten we er dus maar van uitgaan dat dit niet het geval was — ik heb namelijk ook geen idee wat de betekenis van snoet als bijvoeglijk naamwoord zou zijn.

Read more