Radiojoost
Collega J. vroeg of ik me kon vrijmaken om “op de radio iets te gaan vertellen over Joost”. Omdat ik van mezelf weet dat ik in zo’n situatie nauwelijks verder kom dan wat gestamel, gekuch en enkele goedgemikte euh‘s (en omdat dat niet echt een goed radiofonisch gegeven is), bedankte ik vriendelijk.
“Als je erover kan bloggen, moet je er toch ook iets over te vertellen hebben?” merkte collega E. fijntjes op. Ik word dus gelezen op de werkvloer. Nu ja, dat kan ook moeilijk anders als heel wat van je collega’s IT-journalisten zijn. Ik heb er nooit echt een geheim van gemaakt wie ik ben, maar ik hang het ook niet aan de grote klok, en het blijft wel even schrikken om te horen dat je ‘ontdekt’ bent. Maar wie zijn al die bloglezende collega’s, vraag ik me dan af… Een berichtje in de comments of via het contactformulier is welkom, heren.
Hoe dan ook, je zal morgen dus iemand anders horen tateren over de plus- en minpunten van Joost. Niet alleen staat er morgen ‘deadline from hell’ op mijn planning, maar ik ben nu eenmaal niet zo’n geweldige fan van spotlights (zelfs al valt dat op de radio naar verluidt nogal mee). Laat mij maar af en toe in de rand enkele geschreven opmerkingen maken. Er is een reden waarom ik niet voor radio of tv werk…

Recente reacties