HLN.be staat vol met journalistieke hoogstandjes en taalkundig spiergerol, dat moet ik jullie niet vertellen. Zo ook het artikel dat luistert naar de titel Zatte Jordan toont string in disco: "Ik neuk met wie ik wil". Ik ga zo meteen dieper in op de tekst aan de hand van enkele citaten, maar laten we eerst even stilstaan bij het obligate tettenbeeld.
That’s that. Citaten dus.
Twaalf uur lang al was het glamourmodel aan de zuip op het party-eiland en uiteraard moesten daar vodden van komen. Toen ze een meisje in de smiezen kreeg van wie ze vermoedde dat ze bevriend is met Peter, bedreigde Jordan het nietsvermoedende kind. "Ik ga je f**king smoel verminken. Ik zweer het, ik snij in je gezicht".
Je moet niet bepaald een connaisseur zijn om de schepper van deze uitbarsting van journalistiek talent te achterhalen. De zinsnede “aan de zuip” verraadt immers meteen de hand van de meester. Er bestaat geen twijfel over, dames en heren: dit werk is een originele (lb).
Desalniettemin blijft de man verrassend uit de hoek komen en teert hij niet op eerder verworven glorie. Zo provoceert hij door in de titel expliciet het werkwoord ‘neuken’ te gebruiken, terwijl hij zichzelf enkele regels verder censureert door het over een “f**king smoel” te hebben. Een erg verfrissend contrast.
Maatschappelijke functie
Misschien toch een klein puntje van kritiek. Naar het midden van het stuk begint het geheel namelijk wat in elkaar te zakken. Maar om die verslappende aandacht op te vangen, pakt hij bij wijze van tussentitel uit met een bijzonder scherpe alliteratie, om iedereen weer bij de les te krijgen.
Muilen met model
Maar ons Jordan heeft zich goed geamuseerd, en is dat niet wat telt? Ze liet zich de aandacht van enkele gespierde mannen welgevallen, sloeg een praatje met haar ex-lief Matt Peacock en draaide een stevige tong met het 28-jarige model Anthony Lowther.
Valt het jullie op hoe hij meteen na die spitsvondige tussentitel een warm gevoel van betrokkenheid creëert? Zowel met zijn onderwerp (getuige de vaderlijke “ons Jordan”) als met zijn publiek, dat de indruk krijgt dat ze dit verslag uit eerste hand krijgen, als ware het een goed bewaard geheim.
Wie er nog aan zou twijfelen: (lb) is een artiest. Een taalvirtuoos, een woordkunstenaar die zijn schrijfsels als een kameleon kan integreren in het vulgaire medium dat HLN.be is. Hij kiest zijn woorden zo zorgvuldig dat het niveau van zijn toetsenbordcreaties de doorsnee bezoeker niet afschrikt. Geen makkelijke oefening.
Meer nog: de teksten van (lb) hebben een maatschappelijke functie en zorgen ervoor dat de mensen die ze lezen zich gesterkt voelen in hun eigenwaarde. Het geeft hen het aangename gevoel dat ze dit zelf kunnen. Bewonderenswaardig hoe deze man zich afzet tegen de elitaire journalistiek en zich niet te goed voelt om de taal van het volk te spreken.
Maar vergis u niet, dit is niet zomaar wat woordjes achter elkaar zetten. Dit is onversneden literaire genialiteit.
Respect, (lb). Massive respect.
