Afvragingen & bedenkingen

Wat ik mij daarnet tijdens de rit huiswaarts afvroeg:

• Heb ik sinds die vorige tattoopost niks meer op mijn blog gezet?
• Ook niet over onze nieuwe keuken die eindelijk (zo goed als) klaar is?
• Wat is het wachtwoord van mijn blog nu ook weer?
• Hoe gaat het eigenlijk met jullie de laatste tijd?

Bedenkingen die ik me de afgelopen tijd maakte:

• Ik hou mezelf nog meer dan vroeger tegen om hier te schrijven over persoonlijke dingen, en willekeurige dingen die me dwarszitten of bezighouden.
• Waar zou ik bovendien de tijd moeten halen om erover te schrijven?
• Ik voel er ook weinig voor om van deze speeltuin een werkgerelateerd instrument te maken. Zelfs al is het dat nu al, en meer dan ik zou willen.
• Mijn voorganger had gelijk toen hij zei dat dit binnen het bedrijf de leukste, maar ook zowat de zwaarste baan is. In die volgorde trouwens.

Een kleine blogcrisis, zoals dat dan heet.

Trompe-l’-oeuf

Trouwens!

Ik zou het bijna vergeten, maar collega T. (die van An Inside Out Sock) heeft nu ook een ‘gewone’ blog. Nu ja, het is maar wat je gewoon noemt natuurlijk. Een voorbeeld:

Meer van dat op Trompe-l’-oeuf. Allen daarheen. Maar wel terugkomen als je klaar bent.

An Inside Out Sock

Collega T. heeft sinds dit weekend een blog. En in tegenstelling tot de bakken willekeurige, niet-thematische, en bij momenten behoorlijk ongeïnspireerde zever die je hier leest, heeft hij wél een focus.

An Inside Out Sock is de titel, en het gaat (hoofdzakelijk) over muziek. Niet over de muziek die iedereen kent en die je overal in platenwinkels vindt, maar over onbekende bands die je dringend moet leren kennen. In zijn intussen al legendarische arrogantie geeft hij muziektips over groepen “die pas binnen een paar maanden zullen opgepikt worden door HUMO en/of Studio Brussel”.

Hier zit An Inside Out Sock alvast in de RSS-lezer. Waar wachten jullie nog op?

Als ik nog één post passeren zie met ‘wijven’ in de titel, …

… dan doe ik voor een hele week de map ‘blogs’ in mijn feedreader niet open. Niet dat iemand daar van wakker zal liggen — en qua dreigement dan ook zo hol als de schuilplaats van Osama — maar ik ben heel dat wijvenweekgedoe grondig beu, en het is nog maar dinsdag.

Ja, naar aanleiding van de bwards heeft Steven Lemmens Tales from the Crib (terecht) een wijvenblog genoemd. Get over it, het was niet slecht bedoeld en misschien zelfs wel om te lachen. Moet daar nu echt zo’n spel van gemaakt worden?

Pas op, ik ben wel te vinden voor ludieke acties en bloggersinitiatieven, maar deze hangt zwaar mijn kloten uit. Misschien is het gewoon mijn ding niet.

Ik hou m’n hart al vast voor negerweek, janettenweek en jodenweek.

Sofie Lemaire ontmaskerd!

Sofie Lemaire is de sidekick van Peter Van de Veire, en wat doet ze dat goed. Hoera voor Sofie Lemaire. Dat ze een blog heeft, wist je misschien ook al. En net omdat ik deze Lemaire Sofie in kwestie zo’n toffe vind, heb ik haar VRT-multiblogding een tijd geleden in m’n feedreader gegooid.

Veel posten doet ze niet, maar als ze het doet, zijn het geen onsamenhangende brainfarts maar leuke, doordachte stukjes. Dus nogmaals: hoera voor Sofie Lemaire. Wat een wijf!

Maar toen ik vanochtend een nieuw berichtje op haar blog zag verschijnen, merkte ik iets bijzonders op. Kijk even mee op onderstaand prentje.

“door Louis Van dievel”. Dat staat er. Van Dievel, de veelbesproken schrijver/journalist die zich naar eigen zeggen “bekwaamd heeft in het interactieve webgebeuren bij vrt nieuws online” blijkt dus de ghostwriter van bevallige radiocoryfee Lemaire te zijn.

Sofie Lemaire die haar teksten niet zelf schrijft. Weer een illusie armer. Vreemd dat de Knack daar nog niet mee uitgepakt heeft.

Dutch Bloggies in Vlaanderen

De genomineerden van de Dutch Bloggies (de verkiezing van de beste Nederlandse weblogs) zijn bekend. Zelfs al is er enige vorm van overlap, toch zijn de Dutch Bloggies niet te vergelijken met de verkiezingsvariant van mijn werkgever.

De Dutch Bloggies zijn namelijk veel meer dan zomaar een populariteitswedstrijdje, met awards in 18 verschillende categorieën, blogs die geselecteerd en beoordeeld worden door een vakjury, en nog meer dingen waarmee de Bloggies de nodige autoriteit in het wereldje opgebouwd hebben. Maar ook zij hebben een poppollgedeelte: de prijs voor Meest Populaire Weblog. Die wordt (uiteraard) door het publiek bepaald. En daar gooien ze schijnbaar gewoon een aantal blogs op een hoop. Let the crowd sort ‘em out.

Een beetje verbazend wel dat in dat hoopje blogs ook een aantal Vlaamsche blogs beland zijn. Verbazend, omwille van een stukje tekst op hun site:

Enige voorwaarden die aan de weblogs worden gesteld zijn dat ze: hun origine in Nederland vinden, …

Ik haal even de bakken kritiek terug uit de kelder en glimlach als ik het gezever lees over de Nederlandse merel roze die ooit eens in ‘onze’ Vlaamse lijst gesukkeld is. Nu, enkele jaren later, lijken de Vlamingen wel blij te zijn dat ze in een Nederlandse lijst opduiken. Misschien is er intussen wat orangisme in de Vlaamse blogosfeer gesijpeld en is er een groter draagvlak voor de Groot-Nederlandse gedachte? Soit, de selectie die de jury maakt druist in tegen hun eigen vooropgestelde regels, maar dat is bijzaak.

Read more

BVLG’s Belgium Blogevents Burvey

Survey, whatever.

Statistiekenman Bruno organiseert een peiling over Belgische blogevenementen, en jij kan hem daar bij helpen.

• Wie?
  BVLG organiseert, jij neemt deel. Want ook als je zelf geen blog hebt en gewoon graag blogs leest, mag je de enquête invullen. En aangezien dit een blog is, en jij dit aan het lezen bent, behoor je tot de doelgroep. Geen excuus dus om er niet eventjes mee bezig te houden — het duurt écht niet lang.

• Wat?
  Een paar persoonlijke vraagjes over blogevents zoals de verschillende blogdinners, de bwards, onze Site van het Jaar, and many many more.

• Waar?
  Hier

• Waarom?
  Omdat het je verdomde plicht is als blogger. En als je zelf geen blogger bent, maar een bloglezer, wordt het dringend tijd dat je eens iets terugdoet voor de mensen die je elk dag opnieuw de nodige dosis lees- en surfplezier bezorgen. Of is dat te veel gevraagd?

• Hoe?
  Gewoon op deze link klikken en een paar vakjes aanvinken. Als het wat meezit, hoef je je toetsenbord zelfs niet te gebruiken.

Dank u beleefd.

De mythe van de dagelijkse blogpost

Veel bloggers voelen de druk om elke dag iets te posten, en nemen dan ook vaak uitgebreid de tijd om zich te excuseren als ze dat niet doen. Zo’n excuses zijn eigenlijk volstrekt overbodig — al snap ik dat wel en doe ik het zelf geregeld — maar ook het hele zorgengebaar over de dagelijkse blogpost hoeft niet.

“Jamaar, ga ik dan geen lezers verliezen?”
Maar neen gij!
“Da’s wel makkelijk gezegd hè, Andhi. Waar baseer je je op?”

Wel, als je het dan toch wil weten: op een artikel van Eric Kintz. Die haalt enkele erg goeie redenen aan waarom dagelijkse posts zelfs mogelijk in je nadeel werken. Ik vat even een en ander samen, maar lees het artikel vooral ook zelf.

Als je veel bezoekers over de vloer wil, moet je vooral zelf actief deelnemen aan het hele bloggemeenschapsgebeuren en reageren op berichten bij de collega’s. Maar alleen afgaan op de hoeveelheid bezoekers is een beetje kortzichtig. Belangrijker is de vraag of je wel het gewenste doelpubliek bereikt — een trouw lezerspubliek draagt immers veel meer bij tot het succes en de autoriteit van een blog.

Read more