O’bama

President Obama is op bezoek in Ierland. Of eerder: wás op bezoek in Ierland. Omwille van aswolkangst heeft hij zijn staatsbezoek blijkbaar vroeger afgerond dan gepland. Maar hij was dus in Ierland, onder andere om op zoek te gaan naar zijn roots.

En dat deed me denken aan Jimmy Rabbitte.

The Irish are the blacks of Europe.
And Dubliners are the blacks of Ireland.
And the Northside Dubliners are the blacks of Dublin.
So say it once and say it loud, I’m black and I’m proud.

Na twintig jaar prijkt The Commitments nog altijd in de bovenste regionen van het lijstje met Mijn Favoriete Films Aller Tijden. Wie hem nog niet gezien heeft, moet zich in de eerste plaats vooral heel erg schamen, maar kan om het goed te maken de trailer al eens bekijken. De dvd vind je allicht voor een paar euro in een of andere webshop.

Maar elke keer als ik The Commitments bekijk — gemiddeld een paar keer per jaar — blijf ik het onwaarschijnlijk vinden dat Andrew Strong (Declan Cuffe in de film) op dat moment maar 16 jaar is. Zestien fookin’ jaar oud, en zo’n stem. Dat is heel wat andere kost dan het gepiep dat al die Kevins, Kristoffen en andere halfgare Idool-prutsers uit hun strot wringen.

Niet zo lang geleden hebben ze een reeks reünieconcerten voor het goede doel gedaan, de mannen en vrouwen van The Commitments. Heel even heb ik getwijfeld om naar de O2 Arena in Dublin af te zakken. Ik heb nog altijd spijt dat ik het niet gedaan heb.

Verschenen op:
dinsdag 24 mei 2011
Discussie:
3 reacties
Rubriek(en):
muziek, politiek
Trefwoorden:
andrew strong, ierland, jimmy rabbitte, obama, the commitments

De kracht van woorden

Verschenen op:
donderdag 21 april 2011
Discussie:
geen reacties
Rubriek(en):
varia
Trefwoorden:
copy, video, woorden

Radio Grandyoos

Op mijn laatste vrijdagavond in de Kempen kreeg ik bij wijze van afscheidscadeau van enkele collega’s een paar ceedeetjes in mijn handen geduwd. Collega joene had samen met enkele andere onnozelaars en (vooral) zijn lief een radioshow in elkaar gebokst: Radio Grandyoos.

Hilarische soundbites, maffe jingles, … Je zou Radio Grandyoos bijna een waardige opvolger voor Het Leugenpaleis kunnen noemen, ware het niet dat het geen groot publiek zal aanspreken omdat het nogal over mij persoonlijk gaat. Maar soit.

De soundtrack is overigens bijna zo briljant als de reacties van sommige (intussen ex-)collega’s. Dankzij Grooveshark heb ik de playlist quasi volledig kunnen reconstrueren, zodat jullie er ook iets aan hebben.

Toch nog even een bijzondere blijk van waardering voor zij die zich al wel eens RisingVenus noemt. Afgaande op de uitstekende muzikale compatibiliteit die we hebben op last.fm vermoed ik dat zij grotendeels verantwoordelijk is voor bovenstaande uitstekende songkeuze. Waarvoor dank.

Verschenen op:
dinsdag 22 februari 2011
Discussie:
2 reacties
Rubriek(en):
muziek, werk
Trefwoorden:
grooveshark, joene, radio, risingvenus

205

Tot vorige week had ik een bedrijfswagen. Een ferme bedrijfswagen bovendien, daar gaan we niet onnozel over doen. Helaas betekent van job veranderen in dat geval ook van auto veranderen.

De spiksplinternieuwe Insignia — ik had hem nog maar sinds december — werd in de pollen van iemand van sales geduwd, en na afloop van mijn laatste werkdag werd ik door een behoorlijk oncoole collega thuis afgezet. Autoloos.

Ik word pas binnen enkele weken terug actief op de arbeidsmarkt. In tussentijd ga ik het nu wel kalmpjesaan doen, maar mobiel zijn heeft zo toch zijn voordelen. Gelukkig heeft vaderlief een voorliefde voor auto’s en mag ik de komende weken rondtuffen met een oude Peugeot 205.

Uiteraard geen ordinaire standaard 205, maar een 205 Rallye. En dat is niet meteen de makkelijkste auto om onder de knie te krijgen (onder de 3000 toeren rijdt hij tegen zijn zin), maar wel heel plezierig als je het eenmaal wat in de vingers hebt. Alleen al het geluid dat zo’n ding voortbrengt doet je beseffen dat je in een echte auto zit. In de handen van de betere amateur gaat dat ongeveer zo:

Dank u, papa.

Verschenen op:
woensdag 16 februari 2011
Discussie:
1 reactie
Rubriek(en):
ottomoto
Trefwoorden:
205, auto, peugeot, rallye

Afscheid van de journalistiek

Een aantal van mijn professionele contacten kregen zopas een mail in hun digitale brievenbus. Ergens op het einde van die mail staat de zin “Ik wil je graag bedanken voor de prettige, leerzame en fijne samenwerking in de afgelopen jaren.”

Het is gebeurd. De teerling is geworpen. Het vet is van de soep. Na zowat anderhalf jaar doorgebracht te hebben in de redactionele frontlinie van de technologiesector, hou ik het hoofdredacteurschap van ZDNet voor bekeken.

Gedaan met de dagelijkse deadlinestress, het neurotisch nieuwsjagen en de dominantie van de doorklik. Maar helaas ook wel afscheid van de bende onnozelaars die ik al wel eens “mijn collega’s” noem. De bluts met de buil.

Er liggen verschillende redenen aan de basis van mijn vertrek — de ene al wat doorslaggevender dan de andere. Wat die redenen dan precies zijn, vertel ik wel eens tussen pot en pint. De tijd was gekomen om iets anders te gaan doen. Laten we het daar op houden.

Wat ik dan ga doen? De komende weken doe ik het eerst kalmpjes aan en neem ik wat tijd voor mezelf. Daarna ga ik aan de slag als nieuwemediaman in de Antwerpse zorgsector. Spannend — niet in het minst omdat zowel de zorgsector als Antwerpen nobele onbekenden voor mij zijn, en ik nooit ergens anders heb gewerkt dan hier, in de boekskesfabriek van Turnhout.

Oh ja, en meer bloggen, dat ga ik ook doen.
Of dat neem ik me dan toch voor.

Verschenen op:
dinsdag 8 februari 2011
Discussie:
15 reacties
Rubriek(en):
life, media, werk
Trefwoorden:
journalistiek, media, minoc, online, zdnet
Nieuwere berichten
Oudere berichten