@Tombleweed : mooooooooi :-)

Sprookje!

Er was eens een jonge boom. Toen hij begin april voor het eerst zijn boomogen opende en alle grote eiken & beuken zag pronken met hun bladeren, dacht hij: Wauw, boom zijn is echt het geweldigste wat er is. Hij zag hoe de dieren en mensen in het voorjaar tegen aprilgrillen moesten optornen en hoe triest ze daar van werden. En hij zag hoe de kleine struiken hun bessen verloren aan de vogels die hen kwamen leegpikken.
Maar toen kwam de herfst. Alle bomen begonnen hun bladeren verliezen, en ook hij merkte op een dag dat hij stilaan kaal werd. De boom werd triest, vroeg zich af hoe het nu verder moest. Hij zag hoe de mensen de warmte van hun huis opzochten, en hoe de dieren warm bij elkaar kropen. Nog veel later had de boom helemaal geen bladeren meeR. Die lagen voor hem verspreid op de grond en hoeveel hij ook probeerde om ze op te rapen en terug te hangen, niets bleek te helpen.
Al die tijd hadden de andere, oudere bomen geen krimp gegeven. De beuk dacht dat ze berustten in hun lot om voortaan kaal door het leven te gaan, maar toen hij op een dag eind februari twee bomen horode lachen, vroeg hij hoe het kon dat ze zo vrolijk konden zijn. één van de twee bomen toonde aan de jonge beuk een tak, met daarop 'n knop. En toen nog wat later er ook knoppen bij hem verschenen, snapte hij waarom de anderen geen krimp hadden gegeven.

Anyway, na regen komt zonneschijn dus :D

Intussen raaaaaaaaaaaazend benieuwd naar die nieuwe Clickx-site, natuurlijk... :-)

Jah, I know. Ik doe nochtans hard mijn best om niet te veel de depressieveling uit te hangen hoor...

Het volgende postje dat ik doe, wordt iets vrolijks. Beloofd.

Maar zeg, wat is dat ten huize Andhi?! De zon schijnt, de vogeltjes fluiten en jullie hebben elkaar. Enjoy the small things in life, het is veel te rap voorbij.