Vrouwen

De madame had bijzonder pijnlijke voeten van nieuwe schoenen die ze aanhad. Bij het terug naar huis gaan kwam deze gsm-conversatie tot stand tussen mijn madame (S), die met de trein gaat werken en mezelve (A), automobilist…

S: Ben je al thuis?
A: Ja, ik kom net binnen… Heb net m’n schoenen uitgedaan.
S: Ah… Ik ben nu in’t station. Man, m’n voeten doen pijn…
A: Moet ik je komen oppikken met de auto?
S: Neenee, laat maar…
A: Maar echt, je moet het zeggen hè! Moet ik komen?
S: Nee… Neenee, ik zal wel te voet gaan.
A: Oké.

En dan achteraf lastig zijn omdat ik toch niet ben gekomen!!!

Tuurlijk had ik door dat ik verondersteld werd alsnog te gaan, maar ik ben op dat vlak bijwijlen een onuitstaanbare koppigaard. Zou het nu echt zo moeilijk zijn om gewoon te zeggen waar het op staat?

Ja, het zou waarschijnlijk veel romantischer zijn als ik toch nog ‘onverwacht’ ineens aan het station zou staan als een ridder in een rode Corolla. Feit. Maar vrouwen moeten ook maar ‘ns leren dat ze soms gewoon moeten zeggen wat ze willen, zonder dat wij eerst het raad-eens-wat-ik-eigenlijk-echt-bedoel-spelletje moeten spelen.

Maar bon, ik slaap dus op de zetel vannacht…



  • haha. dat kom ik nooit tegen, als er iemand voorstelt om iets voor mij te doen zeg ik altijd ja.

    picture this: ik & klasgenootjes op klasuitstap op één of andere berg (kemmelberg of één van die daar in de buurt). ik raak steeds meer achterop wegens fantastische conditie en zo.
    zegt de grappigste van de klas:"gaat het niet? ha-ha. moet ik u dragen? ha-ha. ?"
    zeg ik:"ja"

    wie laatst lacht best lacht. hajaa. :D
  • Nieuw idee voor een gezamelijke-koppel-blog : hij mag zagen over haar, en zij over hem. Mannen versus vrouwen online, als het ware. En what happens on the blog, stays on the blog uiteraard. Resultaat : iedereen kan zijn hartje luchten, en de liefde kan IRL groeien :-)
  • El G.
    Been there, done that. Ook eens omgekeerd geprobeerd. Ze was verdomme kwaad omdat ik van haar verwachtte dat ze aan het station zou staan.
    Maar het kan nog beter de eega (E) en ik (G) hadden volgende bijna-monoloog om 4 uur 's nachts op een werkendag (voor mij. Zij heeft vakantie):

    E: Maar allee, die buren hebben heel de nacht het licht laten branden.
    E: Is dat nu zo moeilijk om uit te doen?
    E: Dat licht moet toch uit…
    E: Heb jij iets aan (duidelijk van zin mij erop uit te sturen)
    Staat op uit bed en gaat naar de gang
    E: *klik* (licht uit) en wij moeten dat betalen he, ge weet dat toch (keert terug naar bed)
    E: Geef mij eens meer deken
    G: stop nu eens met zagen

    Het werd daarna gelukkig stil, maar ze was wel boos. Iets van "de manier waarop ik het zei". Dat zou fout geweest zijn. In het vervolg zal ik dus zeggen: "stop met zagen, alsjeblieft."
    Ook voor mij tijd om te stoppen met zagen, want eigenlijk zie ik ze een beetje veel graag.
  • sterkte! het is voor 'the greater good'
blog comments powered by Disqus