Tattoo (deel 1)

Twee. Dat is het aantal tatoeages dat momenteel mijn lichaam siert. Eentje op mijn linkerborst, en eentje op mijn rechterschouder. Het zijn tribals die op zich weinig betekenen, maar voor mij wel een achterliggende betekenis hebben — die ik verder niet aan uw neus ga hangen, curieuzeneuzemosterdpot.

En daar komt nu een derde bij. Ik speelde al langer met de gedachte, maar deze zomer werd de knoop doorgehakt. Het wordt dus een soort memorial-tattoo in Oosterse stijl. En naar het schijnt is Len van Harai Tattoo in Gent daar nogal bedreven in.

Op de valreep van 2008 trok ik met mijn uitgeprinte foto’s, ideetjes en voorbeeldjes naar de Sint-Kwintensberg om mijn project te bespreken. Len zag het helemaal zitten en stelde voor om ineens ook een afspraak vast te leggen.

‘t Is te zeggen. Eigenlijk had hij een afspraak of vier in gedachten. Want de inktintensieve prikactie die ik voor ogen heb, zal zich afspelen over mijn hele linker bovenarm. Een half-sleeve, zoals dat dan heet. En dat zet je niet zomaar eventjes op een namiddag.

Toen Len zei dat hij het de komende tijd nogal druk had, dacht ik trouwens niet dat mijn eerste afspraak pas op 27 augustus 2009 zou zijn. Maar goed, liever een tatoeëerder die veelgevraagd en volgeboekt is dan eentje die het de dag erna al kan doen.

Als alles goed gaat, is ze tegen deze tijd volgend jaar klaar. Ik zal mijn best doen om na elke afspraak hier een update te geven, goed? Voorlopig wacht ik nog vol spanning op het mailtje met de eerste schetsen.