Hier op het werk wordt er wat rond stoelen gedanst en gaan er de komende tijd wat nummertjes van plaats wisselen. En bref:

Nummer 1 gaat naar een ander team, op zoek naar “een nieuwe uitdaging”. Nummer 2 neemt zijn plaats in en wordt nummer 1. Nummer 3 (moi) had te kennen gegeven dat ie wel zou willen doorstoten naar plaats nummer 2, maar het lot (lees: het management) besliste daar anders over.

Nummer 4 was namelijk al een tijdje niet meer helemáál tevreden, en heeft ook al wat meer jaren dienst dan ik. Je voelt ‘m al komen… Nummer 4 wordt dus nummer 2, en ik word gepasseerd.

Het is allemaal nog veel complexer dan dat (zoals dat altijd het geval is met office politics), maar het komt er dus op neer dat ik me enigszins ondergewaardeerd voel, en da’s nog zacht uitgedrukt. Het prikt een beetje, zo ergens in de buurt van mijn eergevoel.