Kan je nu geloven dat ik me een paar uur geleden aan de pc had gezet om nog ‘ns wat te bloggen, en dat het nu bijna middernacht is en ik eigenlijk niéts gedaan heb? Ik heb gesurft… and that’s about it.

Ik heb m’n del.icio.us-lijst opengezwierd en ben helemaal achteraan begonnen (onder het mom van: “we zullen die stal eens uitmesten en de niet-langer-relevante-en-dode-links er uitgooien”). Nu zijn we 3 uur verder, en ik heb niet eens zo geweldig veel toffe nieuwe dingen ontdekt. Wat een tijdsverspilling, zeg.

Pas op, ik ben dingen tegengekomen die de moeite waren om opnieuw te bekijken, maar deze avondelijk surfsessie bleef grotendeels beperkt tot het recycleren en herinneringen ophalen aan het web van pakweg 2 jaar geleden.

“Oude linkliefde roest niet”, zeggen ze dan. Of nee, dat was ik zelf… Soit, of ze nu roest of niet: ik heb toch belachelijk veel moeten wegsmijten. Omdat mijn interesses verlegd zijn, maar vooral omdat heel wat links niet meer werken — de vergankelijkheid van het web in full effect.

Tip voor de mensen van del.icio.us: programmeer eens een soort dead link checker, dat zou de mensen heel wat tijd besparen.

En nu ga ik slapen, een dinsdagdeuntje hebben jullie morgen nog van mij te goed…

Bij wijze van old-school surftip nog even deze: Les Horribles Cernettes. Je vindt er de allereerste foto die ooit op het internet gezet is geweest, door Tim Berners-Lee zelve. Zeggen ze…