Inhouden

Het gebeurt geregeld dat ik mezelf geweldig hard moet inhouden om geen dingen te schrijven waar ik achteraf wel eens spijt van zou kunnen krijgen. En dan heb ik het niet eens over het delen van geheimpjes met de rest van het internet — zo kan ik bijvoorbeeld al jááárenlang zwijgen wie de Uitlaatcommentator van HUMO is.

Neen, ik moet me bijwijlen behoorlijk inhouden om niet in een vlammend vuur te ontsteken en mijn nietsontziend cynisme te richten op de onhebbelijkheden van collega’s (regelmatig) en vrienden (eerder zelden).

Vroeger, in lang vervlogen tijden, toen intussen ex-collega D. en ik nog een (nu ja) anonieme duoblog hadden, ging dat een pak makkelijker. Toen konden we al eens ranten over dingen die zich afspeelden in de interne keuken van de boekskesfabriek. Dát, beste vrienden, waren nog eens tijden.

Maar nu gaat dat niet meer. Nu frequenteert een aanzienlijk deel van de collega’s mijn blog al wel eens, en als ik mijn zorgvuldig opgebouwde interpersoonlijke contacten op de werkvloer niet wil compromitteren, blijf ik best beleefd. En spreek ik met twee woorden.

Het is een keuze die ik gemaakt heb. Zoals een groot Hollands wijsgeer ooit zei: “Ieder voordeel heb zijn nadeel”. Of was het andersom?

Maar ik weet tenminste dat de baas meeleest, en ik moet dus niet verbaasd opkijken als ik word geconfronteerd over iets dat ik schreef. Unlike some other people.




View Comments

Tombleweed  op 4 March 2009

Ik zou niet liever willen dan dat ik geflamed wordt op je blog! Bring it on!

Andhi  op 4 March 2009

Waarom zou ik dat willen doen? Jij bent net een van die collega's die mij zelden over de rooie doen gaan. Nooit zelfs, come to think of it.

Collega F.  op 4 March 2009

Het is wellicht maar een kwestie van tijd tot hij op de juiste knopjes leert duwen.

Tombleweed  op 4 March 2009

omdat ik daar 'n sadomasochistisch genoegen uit haal? Maar ik zal voortaan elke ochtend, voor je het op werk bent, je bureau helemaal insmeren met perenstroop.

D  op 31 March 2009

De quasi-anonieme beginjaren waren inderdaad fijn. Intussen is het cynisme hier om dezelfde redenen ook in een donkere kast gestoken, om er maar af en toe nog uit te komen.

Reageer

blog comments powered by Disqus