Humo moet uit de rekken gehaald worden omwille van een paar photoshops met omstreden politiesecretaresse Sylvie Ricour in een glansrol. De uitgever moet een dwangsom van 250 euro betalen per Humo die nog over de toonbank gaat.

De kans is reëel dat ik een heleboel auteursrechten en vonnissen schend door te tonen waar het precies over gaat, maar daar veeg ik op dit moment mijn hol aan. Le voilà.

edit: Een Brusselse rechter heeft verboden de beruchte getrukeerde Humo-foto’s nog langer te gebruiken en te verspreiden. Het verbod slaat op elk persorgaan en alle rechtspersonen en natuurlijke personen. Foto dus onherkenbaar gemaakt, omwille van gerechtelijke censuur. Grmbl. Fascisten.

Ik kan snappen dat Sylvie Ricour hier niet geweldig hard om moet lachen, maar een klacht indienen en het blad in kwestie uit de winkel laten halen? Komaan, Sylvie. Volgens mij doe je er op zo’n moment beter aan om er geen drama van te maken en alles stilletjes te laten passeren.

Maar goed, jij je zin. Nu ga je niet alleen de geschiedenis in als de secretaresse die niet competent genoeg was om de promotie te krijgen die haar baas haar op slinkse wijze gegeven heeft, maar ook als eersteklas zuurpruim. Kudos.

Maar het allerergste vind ik dat zo’n rechter vlotjes met één pennentrek eenzijdig de persvrijheid aan banden legt. Je kan zo’n satirische spotprenten grappig vinden of niet, maar het moet wel kunnen om ze te publiceren. En als je vindt dat dat niet kan, praat er dan tenminste over met alle betrokken partijen.

Eerst censureert de staatsomroep een simpel kookprogramma, en nu dit… What’s next? Mensen met een afwijkend gevoel voor humor die door the brain police van straat geplukt worden? Want dan kan ik de flikken wel wat namen doorspelen.

België is goed op weg om een politiesecretaressestaat — 24 letters, score! — te worden.