Failbook

Onder collega’s is het de gewoonte om elkaar op Facebook de loef proberen af te steken en uit te pakken met de nodige witzen en scheve opmerkingen op zowat élke statusupdate, om te tonen wie de grappigste is — mannen en hun piet, het is me wat.

Misschien is dat trouwens helemaal niet de gewoonte, bedenk ik me net. Either way: het is dan toch iets dat ik redelijk systematisch probeer te doen.

Gisteravond had ik er net een rondje commentaardroppen toen ik deze zag.
X gaat afscheid nemen

… waarop ik reageer met een opmerking genre “Doe het niet! Je bent nog veel te jong!”. Een dwaze opmerking zoals een andere — iets waar de geblurde collega in kwestie trouwens zelf geweldig hard in uitblinkt.

Toen ik vanmorgen Facebook opengooide, zag ik een aantal andere reacties op die status die, bij nadere inspectie, toch net iets anders van toon bleken te zijn. Om je een idee te geven: ze waren iets meer in de richting van “Sterkte, ook voor je familie” en “Sterkte, mateke”. Afijn, ik moet er geen tekening bij maken — dát zou pas ongepast zijn.

Een duw op ‘Delete’ later was er van mijn flauwe tactloosheid al geen spoor meer te bekennen. Twee sms’en later wist ik dat er een grootmoeder was komen te gaan, en dat de collega met de vakjes over zijn hoofd gelukkig een zodanig goed gevoel voor humor heeft dat hij er nog wel mee kon lachen.

Mocht er een Nederlandstalige versie bestaan van Lamebook, dit zou een toppertje geweest zijn.

Maar in ieder geval: sterkte hè, mateke.



  • http://blog.schuppe.be/ Tom

    Ik ben daar ook zeer voorzichtig in geworden. De betrokkenen snappen de humor in veel gevallen wel, anderen iets minder. Geeft rare reacties.

  • de collega in kwestie

    No harm done, zoals gezegd hangt het er nogal vanaf bij wie je het doet. In dit geval bij iemand die zelf nooit een tact-wedstrijd zal winnen en het leven als entertainment ziet.

    Trouwens, op een moment waarop je wordt bestookt met uitingen van medeleven en medelijden kan het soms net plezant zijn om eens een off-beat reactie te krijgen.

    Condoléances (hoe gemeend ook) komen sowieso altijd nogal generic over, omdat niemand eigenlijk weet hoe hij zijn medeleven het beste kan betuigen. 't Zijn de speciallekes die het hem doen. Zit er dus maar niet mee in :)

blog comments powered by Disqus