Veel bloggers voelen de druk om elke dag iets te posten, en nemen dan ook vaak uitgebreid de tijd om zich te excuseren als ze dat niet doen. Zo’n excuses zijn eigenlijk volstrekt overbodig — al snap ik dat wel en doe ik het zelf geregeld — maar ook het hele zorgengebaar over de dagelijkse blogpost hoeft niet.

“Jamaar, ga ik dan geen lezers verliezen?”
Maar neen gij!
“Da’s wel makkelijk gezegd hè, Andhi. Waar baseer je je op?”

Wel, als je het dan toch wil weten: op een artikel van Eric Kintz. Die haalt enkele erg goeie redenen aan waarom dagelijkse posts zelfs mogelijk in je nadeel werken. Ik vat even een en ander samen, maar lees het artikel vooral ook zelf.

Als je veel bezoekers over de vloer wil, moet je vooral zelf actief deelnemen aan het hele bloggemeenschapsgebeuren en reageren op berichten bij de collega’s. Maar alleen afgaan op de hoeveelheid bezoekers is een beetje kortzichtig. Belangrijker is de vraag of je wel het gewenste doelpubliek bereikt — een trouw lezerspubliek draagt immers veel meer bij tot het succes en de autoriteit van een blog.

Maar moet je dan niet zorgen dat je je trouwe lezers verwent door elke dag iets te posten? Not really, want die trouwe lezers zijn meestal geabonneerd op je rss-feed, en hoéven dus ook niet elke dag terug te komen. Ze hebben geen abonnement op je blog omdat je veel schrijft, maar omdat ze je graag lezen.

Ik zal zelfs meer zeggen: als je elke dag post, zijn er ongetwijfeld mensen die afhaken op je feed. Seth Godin heeft daar een fijn artikel over geschreven. Onthou de begrippen ‘feed fatigue’ en ‘clutter’.

Want draai het of keer het hoe je wil, als het een verplichting wordt om dagelijks ‘iets’ op je blog te zetten, dan daalt de kwaliteit. Onvermijdelijk. Niemand heeft de tijd en inspiratie om elke dag even straf uit de hoek te komen. En als je dat toch probeert, dan wordt het vaak moeilijk om tussen de tussendoorstukjes de echte pareltjes te ontdekken. Opnieuw: clutter is uw vriend niet.

Zo, ik voel me al een pak minder schuldig omdat hier niet elke dag iets te lezen valt. Nu nog een manier vinden om het mij niet aan te trekken dat ik bijwijlen een serieuze clutteraar ben.