Chocolade voor de missie

Buurvrouw Melanie belde gisteren aan met een mandje chocolade paaseieren in haar hand. Of we die wilden kopen, “om de missionarissen te steunen”.

Nu moet je weten dat ik — het eufemisme van de eeuw volgt — niet bepaald een grote fan ben van de Rooms-Katholieke Kerk. Zo kon ik bijvoorbeeld niet snel genoeg de veelvuldig aanwezige kruisbeelden van de muren halen toen we ons huis kochten. Ik heb heel even overwogen om naar de plaatselijke pastorie te rijden en ze in een plastic Delhaize-zakje aan de zielenherder van dienst te overhandigen met de woorden “Neem hiervan en hou ze vooral ook bij. Dit zijn de lichamen van Christus, en het schijnt dat ze van jullie zijn. Ik heb ze niet nodig. Je mag ze terughebben”.

Uiteindelijk heb ik dat niet gedaan. En maar goed ook, want tijdens de verbouwingen zijn delen van die houten vereringsbeelden handig van pas gekomen om in een muur te rammen en dingen aan te bevestigen — onze deurbel zit bijvoorbeeld vast aan het onderste gedeelte van zo’n stukje kruis. Stevig spul, dat crucifixhout. Was de stiefvader van Jezus trouwens geen schrijnwerker?

Maar goed, Melanie en de chocolatjes voor de missies dus. De Missies. Het woord alleen al… (Goed)gelovige zielen die hier geen lief vinden en geen vrienden hebben, worden naar een of andere godvergeten uithoek gestuurd om eigenhandig te zorgen voor de kerstening van de heidense volkeren en hen het concept van hemel en hel bij te brengen. Old testament-style als het moet.

En niet alleen dat, want ze zien er ook scherp op toe dat de regels van een halvegare in Vaticaanstad die zich tot voor kort ‘Patriarch van het Westen’ liet noemen nauwgezet gevolgd worden. Zelfs al staat er in die regels dat voorbehoedsmiddelen een werktuig van Satan zijn. In zijn handboek staat namelijk dat seks alleen maar dient om het voortbestaan van het menselijk ras te garanderen (Gen. 38:8-10). Dat de kinderen die aan de lopende meter geboren worden vaak AIDS-baby’s zijn, lijkt geen bezwaar. Als ze maar gedoopt zijn voor ze sterven.

Sta me toe om even te nuanceren, vooraleer je je vlijmscherpe pen bovenhaalt om je tante nonneke in Congo te verdedigen. Want er zijn ongetwijfeld ook moderne missionarissen die de regels van Rome op een menselijke manier interpreteren en die nuttig werk leveren op gebied van ontwikkelingssamenwerking. Maar er zijn ook genoeg organisaties die hetzelfde doen zonder alles in een katholieke saus onder te dompelen. Het is ook toegestaan om mensen in nood te helpen zonder ze per se lid te willen maken van je clubje. Maar dat horen de aandeelhouders niet graag.

Ik zou zo nog uren kunnen doorgaan, maar dit is ongeveer wat ik wilde zeggen. In werkelijkheid klonk het ongeveer zo:

“Voor de missies? Aja natuurlijk… Hoeveel zeg je? 7 euro? Alsjeblieft Melanie, en nog veel succes!”




View Comments

Saskaya  op 19 February 2008

En moest het dan nog goeie chocolade geweest zijn… Afzetters zijn het, die katholieken!

Lou  op 19 February 2008

Amai, gij kunt zomaar uit het blote hoofd uit de bijbel citeren en ge weet nog waar het staat ook. Uw afkeer van het christendom lijkt mij dan ook volledig gerechtvaardigd :)

super4004  op 19 February 2008

in ons kot kan je hier en daar een religieus item vinden (heilig hart beeld, mariaken, etc…) maar das voor mij persoonlijk dan eerder “interieurvormgeving”. ik deel nl uw mening over de grootste sekte aller tijden. een leider die ooit nog bij de hitlerjugend gezeten heeft en terug naar de middeleeuwen wil. als we niet oppassen gaat hij terug de Inquisitie invoeren. het was voor mij een moeilijke beslissing onze zoon te laten dopen, van mij hoefde dat echt niet, maar De Madame heeft hier ook nog iets te zeggen.
maar voor missies en dergelijke geven wij niet (meer). sorry, melanie.

Andhi  op 20 February 2008

@ Lou: het boek Genesis is redelijk in het begin, en zover ben ik nog net geraakt ;-) Niets zo onnozel als een ongefundeerde mening trouwens.

@super4004: nog geen kinderen, en gelukkig denkt de Madame hetzelfde over dopen. Ik vrees alleen dat er, als het ooit zover is, nog heel wat druk van de families gaat komen. Gelukkig is dat soort inmenging makkelijker af te wentelen…

Reageer

blog comments powered by Disqus