Bronvermelding

Die kapoenen van Google toch… Altijd in voor een grapje.

Wie in de Google-vertaalmachine de woorden ‘Quelle: dpa’ ingeeft en dat laat vertalen van het Duits naar pakweg het Nederlands, komt nogal bedrogen uit.

Je krijgt namelijk niet ‘Bron: dpa’ (Deutsche Presse Agentur) te zien, zoals je zou verwachten, maar… Bron: Reuters.

Pieter De Crem: vijand van de democratie

Minister van Defensie Pieter De Crem begrijpt niet hoe de moderne samenleving in elkaar zit. Dat is al een paar keer gebleken, onder andere toen hij zijn politieke tegenstanders bestempelde als “bommenleggers en verkrachters“, een barmeisje in New York liet ontslaan toen ze schreef over een braspartij van Defensie, en in de nasleep van die affaire vrijheid van meningsuiting bloggen een “gevaarlijk fenomeen” noemde.

Maar nu is er een nieuw incident dat Crembo een paar plaatsen hoger zet op het lijstje van ‘gevaarlijke gekken die een bedreiging vormen voor de democratie’. En dan heb ik het niet over zijn vermeende wangedrag tegen het boordpersoneel op een terugvlucht uit Afghanistan, maar over zijn klacht bij de Raad voor Journalistiek, die als bij wonder redelijk goed uit de media is gebleven.

Een journalist van Het Nieuwsblad schreef in december vorig jaar namelijk een kritisch stuk over een reis van Pieter De Crem en zijn gevolg naar de Seychellen. Een uitstapje waar wat kritiek op kwam van de oppositie, en dus ging de journalist aan het schrijven. Zoals het hoort: situatieschets, woord en wederwoord.

Journalistiek niets op aan te merken, zou iedereen die ooit al eens van persvrijheid en democratie gehoord heeft dan denken. Pieterke zat blijkbaar op café toen dat werd uitgelegd op school, want hij diende een klacht in… tegen de auteur van het stuk. Idioot.

Johan Vande Lanotte schreef een open brief aan premier Leterme. Of die aan De Crem zou kunnen vragen om alsjebliiiiiieft op te houden met zichzelf (en bij uitbreiding de rest van de Belgische politieke klasse) te profileren als een dictatoriale machtsgeile halvegare. En dat deze klacht compleet belachelijk is, en bovendien je reinste intimidatie. Maar dan net iets anders verwoord.

Als Crembo staatshoofd zou zijn van pakweg een middelgroot Afrikaans land, de NAVO had al lang waarnemers gestuurd. Of Karel De Gucht had minstens toch al een opmerking over het wanbeleid gemaakt, waarop De Crem allicht evenzeer zou gereageerd hebben met een excommunicatie.

Michael Jackson op Radio 1

Afgelopen nacht werd Michael Jackson begraven in Forest Lawn. En gisteravond had Radio 1 daar een item over in Vandaag.

Goed verslag van reporter ter plaatse Greet De Keyser: niet te lang, informatief, alles wat je maar wil.

Welk nummer draaiden ze na afloop van het interviewtje? “Eentje van Michael Jackson”, hoor ik mijn goeie vriend Captain Obvious roepen. Maar neen, de samenstellers van Radio 1 gaven de voorkeur aan … ‘Raspberry Beret’ van Prince.

En de Koning, hij draaide zich om in zijn graf.

Ons Jordan is aan de zuip

HLN.be staat vol met journalistieke hoogstandjes en taalkundig spiergerol, dat moet ik jullie niet vertellen. Zo ook het artikel dat luistert naar de titel Zatte Jordan toont string in disco: "Ik neuk met wie ik wil". Ik ga zo meteen dieper in op de tekst aan de hand van enkele citaten, maar laten we eerst even stilstaan bij het obligate tettenbeeld.

That’s that. Citaten dus.

Twaalf uur lang al was het glamourmodel aan de zuip op het party-eiland en uiteraard moesten daar vodden van komen. Toen ze een meisje in de smiezen kreeg van wie ze vermoedde dat ze bevriend is met Peter, bedreigde Jordan het nietsvermoedende kind. "Ik ga je f**king smoel verminken. Ik zweer het, ik snij in je gezicht".

Je moet niet bepaald een connaisseur zijn om de schepper van deze uitbarsting van journalistiek talent te achterhalen. De zinsnede “aan de zuip” verraadt immers meteen de hand van de meester. Er bestaat geen twijfel over, dames en heren: dit werk is een originele (lb).

Desalniettemin blijft de man verrassend uit de hoek komen en teert hij niet op eerder verworven glorie. Zo provoceert hij door in de titel expliciet het werkwoord ‘neuken’ te gebruiken, terwijl hij zichzelf enkele regels verder censureert door het over een “f**king smoel” te hebben. Een erg verfrissend contrast.

Maatschappelijke functie

Misschien toch een klein puntje van kritiek. Naar het midden van het stuk begint het geheel namelijk wat in elkaar te zakken. Maar om die verslappende aandacht op te vangen, pakt hij bij wijze van tussentitel uit met een bijzonder scherpe alliteratie, om iedereen weer bij de les te krijgen.

Muilen met model
Maar ons Jordan heeft zich goed geamuseerd, en is dat niet wat telt? Ze liet zich de aandacht van enkele gespierde mannen welgevallen, sloeg een praatje met haar ex-lief Matt Peacock en draaide een stevige tong met het 28-jarige model Anthony Lowther.

Valt het jullie op hoe hij meteen na die spitsvondige tussentitel een warm gevoel van betrokkenheid creëert? Zowel met zijn onderwerp (getuige de vaderlijke “ons Jordan”) als met zijn publiek, dat de indruk krijgt dat ze dit verslag uit eerste hand krijgen, als ware het een goed bewaard geheim.

Wie er nog aan zou twijfelen: (lb) is een artiest. Een taalvirtuoos, een woordkunstenaar die zijn schrijfsels als een kameleon kan integreren in het vulgaire medium dat HLN.be is. Hij kiest zijn woorden zo zorgvuldig dat het niveau van zijn toetsenbordcreaties de doorsnee bezoeker niet afschrikt. Geen makkelijke oefening.

Meer nog: de teksten van (lb) hebben een maatschappelijke functie en zorgen ervoor dat de mensen die ze lezen zich gesterkt voelen in hun eigenwaarde. Het geeft hen het aangename gevoel dat ze dit zelf kunnen. Bewonderenswaardig hoe deze man zich afzet tegen de elitaire journalistiek en zich niet te goed voelt om de taal van het volk te spreken.

Maar vergis u niet, dit is niet zomaar wat woordjes achter elkaar zetten. Dit is onversneden literaire genialiteit.

Respect, (lb). Massive respect.

Verkiezingen 09

Dagen, ja zelfs weken aan een stuk heb ik me het hoofd gebroken over op wie ik zou stemmen, en uiteindelijk heb ik vanmorgen pas 5 minuten voor het binnengaan van het stembureau mijn ultieme keuze gemaakt. Drie namen aangevinkt op 2 verschillende lijsten, van 2 verschillende partijen. 2 van ‘mijn’ 3 kandidaten is verkozen — geen slechte score dus.

Maar wat op dit moment vooral blijft hangen, is het resultaat van het Vlaams Belang: -9%, alstublieft. De wereldvreemde extreemrechtse vendelzwaaiers hebben op hun bakkes gekregen, en nog zo geen klein beetje. Daar kan een mens alleen maar blij mee zijn.

De teloorgang van het Vlaams Belang is zonder enige twijfel dé gebeurtenis van de dag. Het beeld van de dag staat hieronder.

Altijd al geweten dat Devadderivan a puppet on a string was en Martine Tanghe eigenlijk de touwtjes van de VRT-redactie stevig in handen heeft. Anyway.

Ik heb trouwens letterlijk nog tientallen kleine en grote ergernissen die verband houden met heel deze verkiezingsshow, maar die verbleken allemaal in het niets bij het besef dat de holle slogans van het Vlaams Belang hun beste tijd gehad hebben. Ik bespaar ze jullie.

De komende weken zullen er nog wel genoeg dingen zijn waar ik me kan aan ergeren, heb ik zo het gevoel.

Stabiele bedrijfsomgeving

De Persgroep werft aan. Een beetje vreemd, na heel het debacle bij De Morgen, maar goed: life goes on. Het gaat uiteindelijk maar om een tijdelijke functie als tv-redacteur.

Om potentiële kandidaten aan te trekken, schetsen bedrijven in zo’n vacature ook een beeld van de waarden die ze uitdragen. Lees vooral even mee wat De Persgroep over zichzelf te vertellen heeft.

Ons bedrijf draait rond passie voor de lezer, surfer én adverteerder. Maar net zozeer rond passie voor onze medewerkers. Zij werken met veel plezier in de voor ons meest boeiende sector en stralen die gedrevenheid en passie ook uit. Dit verklaart voor een groot deel het succes van onze merken en onze hoge financiële rendabiliteit.

Wij zijn ervan overtuigd dat ons bedrijf een inspirerende omgeving is voor talentvolle medewerkers. Zij krijgen bij ons de kans om mee te werken aan echte marktleiders in een stabiele en dynamische bedrijfsomgeving.

Ligt het aan mij, of zijn zinsneden als passie voor onze medewerkers, inspirerende omgeving en – kers op de taart – stabiele en dynamische bedrijfsomgeving behoorlijk ongepast in deze context?

Dergelijke tekstjes zijn per definitie nietszeggend marketinggewauwel met wat buzzwords die gecopypaste worden uit een folder van het VBO, maar ik zou het op dit moment toch nét iets anders verwoord hebben.

Tim F. Van der Mensbrugghe (ex-medewerker van De Morgen en vlijmscherp blogger) zal het wel niet erg vinden als ik een van zijn foto’s gebruik om de stelling ‘onze medewerkers stralen gedrevenheid en passie uit’ wat kracht bij te zetten.