Bleitsnot
Het zit eigenlijk wel redelijk straf ineen, dat menselijk lichaam…
Als je belachelijk hard aan’t bleiten bent, in die mate dat je denkt dat je er gaat inblijven, is er altijd dat punt waarop je even stopt om met een zakdoek het snot uit je neus te halen. Of het op z’n minst van je gezicht te vegen.
En dat is eigenlijk wel fijn geregeld. Zo’n zakdoekpauze geeft je de tijd om even rustig adem te nemen, om even iets praktisch te doen, om jezelf niet te bevuilen. Al was het maar voor heel even.
Want bij zo’n megableitbui is altijd de nodige dosis vloeibaar snot aanwezig. Het bleitsnot, zullen we maar zeggen. En er is echt niemand die dat laat lopen. Misschien heel eventjes — afhankelijk van de situatie en wiens schouder je aan’t bevuilen bent — maar iedereen grijpt vroeg of laat naar een zakdoek. Een verplichte rustpauze, aangedreven door je lichaamsfuncties.
Een mens denkt na over rare dingen als je al dagen aan een stuk van de ene huilbui naar de andere waggelt.
View Comments
moby dik op 26 July 2008
Hey man, sterkte ginder!
Christophe op 26 July 2008
éla, kop op. Sterkte!
pieter op 28 July 2008
Een gitaar helpt soms verwerken…
annelies op 28 July 2008
Andy, je raakt hierdoor, en als dat nodig is -> bel maar, anytime, dan mag je mijn schouder ook hebben.
Sterkte maatje
knuffel
miquell op 25 July 2008
…sterkte, je bent moediger dan je denkt!