Alleehow, de Fanfare van Moraal en Fatsoen blaast verzamelen bij Michel. De Roker staat nog maar eens symbool voor alles wat fout loopt in de maatschappij, en ik voel mij weer persoonlijk aangesproken.
In de eigenlijke post gaat het ongeveer als volgt:
Hoe krijgen ze dat verkocht, denk ik dan. Zo werken ergens op een werkvloer, pakweg op het 21ste verdiep, en dan een keer of vier helemaal naar beneden op het gelijkvloers en terug naar boven — vertel mij niet dat ze niet telkens minstens tien minuten weg zijn. Drie kwartier of meer per dag dat ze minder werken, dus.
En die trend wordt in de reacties vlotjes verdergezet.
Kijk, het is simpel. Wie zo hard gefocust is op hoeveel uren hij moet kloppen en zich stoort aan de rokers in een bedrijf die X aantal minuten per dag/week/maand/jaar minder werken dan de 8 uur die de baas oplegt, moet DRINGEND van werk veranderen. Als je je met zo’n dingen bezighoudt, is dat een zeer duidelijk signaal dat je niet graag doet wat je doet. Een goeie raad: zoek een job waar je met een aantal leuke mensen samenwerkt om leuke dingen te realiseren.
Een job waar het niet uitmaakt dat je je middagpauze al eens wat langer rekt of hoe lang je aan het koffieapparaat staat, en waar jij er (in de andere richting) niet mee zit om ’s avonds nog wat langer te blijven om iets af te krijgen, of in het weekend al eens een uurtje achter je computer kruipt om het jezelf (of je collega’s) niet al te lastig te maken op maandag. Zolang het werk maar gedaan is, en goed gedaan is.
Het zou trouwens niet de eerste keer zijn dat ik buiten sta te roken met collega’s en terwijl ook wat werkgerelateerde zaken bespreek. Soms helpt het om even van omgeving te veranderen om een frisse kijk op de dingen te krijgen.
Maar dat maakt allemaal niet uit. Het enige dat voor de onverdraagzame misnoegden telt, is: “Collega A doet iets waardoor hij per dag systematisch X minuten minder werkt dan mij.” Het enige dat ík dan denk, is: “Ja, en dan?”
Misschien wordt die mens daar wel gelukkiger van, of heeft hij dat nodig om de dagelijkse ratrace op pauze te zetten en even op adem te komen. Misschien presteert onze vriend de roker wel beter dan diegenen die zich 8 uur per dag aan hun bureau ketenen en zich na verloop van tijd onvermijdelijk met verslapte aandacht naar het einde van de werkdag slepen.
Daarvoor alleen al overwéég ik niet eens om te stoppen met roken: ik heb te veel schrik dat ik dan zoals jullie word.
Recente reacties